In Jouw Dromen Maak je Contact Met Jouw Diepste Verlangen

Total
3
Shares

Ik was als kind een echte dromer. In mijn dromen maakte ik verbinding met mijn verlangens die als een schat veilig in mijn hart verborgen lagen. Door diep te luisteren ontwikkelde ik een krachtige verbeelding die mij meenam naar onbegrensde werelden waar het onmogelijke mogelijk werd.

 

Never let it be said that the dream is a waste of one’s time,
for dreams are our realities in waiting in dreams, 
we plant the seeds of our furture.

De natuur was mijn droom en de droom was mijn natuur, voor mij was er geen verschil tussen deze twee werelden, het ging gewoon in in elkaar over. Uren lang dwaalde ik als kind door het bos in het gezelschap van mijn paard en mijn tamme kraai. Ik verdween in alles wat ik om me heen zag en werd geraakt door de pure bezieling van alles wat niet door mensen was aangeraakt.

Zonder dat ik het wist confronteerde ik ze met een wereld die ze vergeten waren.

Mijn gave lag in het overbrengen van deze beelden en dromen naar de mensen om me heen. 
 ‘Een diepe wijsheid draag je met je mee en je zult je dromen gaan waar maken’, dat zei mijn vader tegen mij toen ik jong was. Wanneer hij deze woorden sprak zag ik in zijn blik bewondering maar ook weemoed en melancholie, alsof hij heimwee had naar iets, ik kon het niet plaatsen. Dit herkende ik ook bij meer mensen in mijn omgeving. Zonder dat ik het wist confronteerde ik ze met een wereld die ze vergeten waren. Naarmate ik ouder werd stemde mij dat droevig. Ik begon me onbewust af te sluiten van dit bezielde deel binnen in mij omdat het in de wereld geen plek leek te hebben. De weemoed en melancholie ontmoette ik niet meer bij de mensen, alleen bij mijn vader bleef het zichtbaar.

Mijn verbeeldingskracht en mijn dromen verdwenen langzaam naar de achtergrond en daarin ook mijn richting. Alleen gedurende mijn slaap bleef ik dromen, alleen ik kon ze niet meer onthouden. Een leegte werd deel binnen in mezelf waarin een muur van somberheid om heen werd gemetseld, het voelde voor mij als een zinloos bestaan.

Ik ontwaak uit de droom maar ben nog niet helemaal terug in de werkelijkheid, alsof ik me in twee werelden bevindt.

Pas jaren later, en inmiddels moeder van drie kinderen, verscheen er een heldere droom in mijn slaap die ik me voor het eerst weer kon herinneren.

‘Een meisje lopend op haar blote voeten op een pad midden in het bos. Haar gezicht is niet zichtbaar, alleen door het verplaatsen van haar blote voeten zie je dat ze beweegt. Soms staat ze stil en draait ze met haar linker voetje cirkeltjes in de bladeren die op het pad liggen. Het pad is bedekt door de bladeren van de bomen die daar voor haar lijken te zijn neergestreken. Bang voor de nacht lijkt ze niet te zijn. De maan is vol en het licht wordt versperd door de takken boven haar. Maar bij elke stap die zet, komen de verstrengelde takken in beweging en maken ruimte voor het licht van de maan. De stilte van de nacht wordt doorbroken door de schreeuw van een vogel, die net zo zwart is als de nacht. Met klapperende vleugels land de vogel neer op haar schouder, onverstoorbaar volgen ze samen de duisternis. Bij de open plek in het bos komt ze tot stilstand. Ze richt haar hoofd op en kijkt naar de maan en zegt:’Wij zijn jou…’

Ik ontwaak uit de droom maar ben nog niet helemaal terug in de werkelijkheid, alsof ik me in twee werelden bevindt. Ik voel de kracht van het maanlicht door mijn hart schijnen en in het licht verschijnt daar het meisje met de zwarte vogel. Opgelicht door iets wat binnen in mij beweegt kom ik in een diepe trance. Ik ontmoet een wereld waar zich niets onderscheid, een wereld zonder vorm, zonder kleur, zonder tijd, een oneindige leegte waar zelfs stilte niet bestaat. De bron van waar alles begint en eindigt.

Sjamanen zijn er om dromen terug te brengen in de wereld.

1 comment
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Elke week inspirerende artikelen in je mail.

You May Also Like